A.E. Stallings jest wierna poezji rymowanej, o tradycyjnej wersyfikacji i misternej budowie, choć chętnie przeprowadza na ciele tekstu różnorodne operacje. Poetka przetwarza takie gatunki jak sonet, pantum, vilanella z jasno wyznaczonymi celami, którymi są ocalenie piękna otaczającego świata oraz ukazanie bliskości człowieka i natury. Stallings dzieli się refleksją o czasie i przemijaniu, także w odniesieniu do tego, co tu i teraz – stąd tak częste w jej wierszach „dzisiejsze” rozmowy z bohaterami starożytności. Pojawiają się tu wizerunki muzeów i dzieł sztuki, które reprezentują to, co odeszło, ale trwa w pamięci – w wierszu jest żywe i dyskutuje ze swoimi nowymi inkarnacjami. Poetyka Stallings udowadnia, że skupienie na kunsztownej frazie i zabiegi kompozycyjne mogą służyć wypowiedzi żywej, dynamicznej i wpisującej się w kody dzisiejszych dyskusji. Janusz Solarz przekonująco radzi sobie z wyrafinowaną konstrukcją wierszy, niekiedy oddalając się nieco od litery oryginału, innym razem podążając za nią w bezpośredniej bliskości. Dykcja to wznosi się w rejestry bogatsze inwencyjnie, to przesuwa się w stronę zwyczajności codziennego detalu. Poznajemy wybitną reprezentantkę poezji klasycyzującej, z jednej strony utrzymanej w anglosaskich wzorcach gatunkowych, z drugiej – rozbijającej je i rekonstruującej.
Jakub Kornhauser
A.E. STALLINGS (ur. 1968) – amerykańska poetka, tłumaczka i eseistka od wielu lat związana z Europą. Jej pierwszy zbiór wierszy, „Archaic Smile” (1999), zyskał uznanie krytyków i zdobył prestiżową nagrodę im. Richarda Wilbura. Kolejne tomy wierszy – wszystkie nagradzane w renomowanych konkursach poetyckich – ukazały się w 2006, 2012 i 2018 roku. Utwory Stallings wielokrotnie prezentowano w antologiach z cyklu „The Best American Poetry”. Autorka jest stałą współpracowniczką magazynów „Poetry” oraz „Times Literary Supplement”. Stallings to także uznana tłumaczka literatury antycznej, przełożyła m.in. dzieła Lukrecjusza czy Hezjoda. W 2023 roku – jako druga kobieta w historii – została wybrana na prestiżowe stanowisko profesora poezji w Katedrze Poezji Uniwersytetu w Oksfordzie.
JANUSZ SOLARZ – absolwent anglistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim (1983). Odbył studia podyplomowe na kilku amerykańskich uczelniach (Syracuse University, New York University, Columbia), a następnie pracował dydaktycznie za oceanem (m.in. w Juilliard Conservatory w Nowym Jorku i Indiana University w Bloomington). W 2009 roku zaczął tłumaczyć wiersze amerykańskich poetów i poetek na język polski, publikował je m.in. na portalach Salon Literacki i Babiniec Literacki. W 2021 roku ukazała się trzytomowa edycja „Wierszy zebranych” Emily Dickinson w jego przekładzie (wyd. Zaułek Literacki Pomyłka). Jako poeta wydał trzy wybory wierszy: „47 Sonnenizio” (2019), „Dziecinada” (2020) i „Ze szpalt” (2022). Wszystkie uzyskały nominacje do nagrody Orfeusza.
